Νικήτας Παπαντωνίου

Δημιουργώντας Θέσεις Εργασίας Στη Θεσσαλία

Του Νικήτα Παπαντωνίου – Καρτάλη*

Η Ελλάδα είναι μία χώρα στην οποία η ανεργία είναι πολύ υψηλή. Συγκεκριμένα η ανεργία για το 1ο μήνα του 2018 έφτασε το 20.6% ελαφρά ανεβασμένη από τον 11ο του 2017 και οριακά μειωμένη από τον προηγούμενο μήνα. Η μερική απασχόληση είναι η πλέον διαδεδομένη μορφή εξαρτημένης εργασίας ενώ το μεγαλύτερο αντίκτυπο αυτής της κατάστασης το αντιμετωπίζουν οι γυναίκες αφού αντιμετωπίζουν την ανεργία με ποσοστό 25.6%.

Η μόνη περίπτωση για να αυξηθούν τα εισοδήματα είναι να αναπτυχθεί η ιδιωτική οικονομία και να αυξηθούν οι άμεσες ξένες επενδύσεις ώστε να δημιουργηθούν «ποιοτικές» νέες θέσεις εργασίας. Οι επενδύσεις θα έρθουν μόνο με σωστή λειτουργία του κράτους αλλά και με ένα θελκτικό φορολογικό τοπίο σε σύγκριση με τις υπόλοιπες Βαλκανικές χώρες. Παρακάτω επισυνάπτεται ένας πίνακας με τους εταιρικούς φορολογικούς συντελεστές για τις Βαλκανικές χώρες και τη Κύπρο.

Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε, η Ελλάδα βρίσκεται στη κορυφή της λίστας με 29% με την επόμενη Βαλκανική χώρα (Σλοβενία) να βρίσκεται 10% πιο κάτω, στο 19%. Για την ιστορία, η χώρα μας κατέχει τη 3η θέση Πανευρωπαϊκά μαζί με το Βέλγιο με τους υψηλότερους φορολογικούς συντελεστές. Επιπρόσθετα η χώρα μας έχει το θλιβερό προνόμιο να έχει φορολογικό συντελεστή κατά 9% υψηλότερο σε σχέση με το χαμηλότερο συντελεστή που είχε ποτέ που ήταν 20% σε μνημονιακή μάλιστα περίοδο. Η 2η χώρα που ανέβασε τα τελευταία χρόνια τον εταιρικό φορολογικό συντελεστή είναι η Κύπρος κατά 2.5% λόγω μνημονίου αλλά μείωσε μετά το τέλος του προγράμματος σειρά άλλων φορολογικών βαρών καθώς η Κυπριακή κυβέρνηση χαράσσει πολιτικές με φιλελεύθερο πρόσημο. Όλες οι άλλες χώρες έχουν τώρα τους πιο χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές που είχαν ποτέ με στόχο την αύξηση των επενδύσεων και τη στήριξη της ιδιωτικής οικονομίας, όπου το ύψιστο κοινωνικό αγαθό είναι η προσφορά καλών θέσεων εργασίας. Στην Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ, το πρότυπο όπως αποδείχθηκε στην Ευρωβουλή είναι ο Μαδούρο και η Βενεζουέλα….

Η ανεργία στην Θεσσαλία θα μειωθεί διαμέσου μόνο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας .Η φορολογική πολιτική είναι ένα μέσο προσέλκυσης επενδύσεων. Ο πρωτογενής και δευτερογενής τομέας θα είναι στο επίκεντρο του επενδυτικού ενδιαφέροντος. Για τον πρώτο, πρέπει να δοθούν κίνητρα σε Έλληνες ώστε να ασχοληθούν με την γεωργία και τη κτηνοτροφία ενώ ο δεύτερος (δευτερογενής) θα αποτελέσει την ατμομηχανή της ανάπτυξης των διαφόρων βιομηχανικών περιοχών της Θεσσαλίας με τη βοήθεια τόσο Ελληνικών όσο και ξένων κεφαλαίων.

Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η Ελλάδα θέλει ένα άλλο μίγμα οικονομικής πολιτικής που θα βοηθά την επιχειρηματικότητα και θα μειώσει την ανεργία. Αυτό θα γίνει με μειωμένους φορολογικούς συντελεστές στη περιοχή του 20% και με μείωση της γραφειοκρατίας και του ασφαλιστικού κόστους του εργαζομένου. Στην Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ ο κρατισμός, το πελατειακό κράτος και η παρουσία του κράτους σε όλους τους τομείς της επιχειρηματικής δραστηριότητας, είναι το προτιμητέο μοντέλο δυστυχώς. Βλέποντας την «αγάπη» των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για τον Μαδούρο, καταλαβαίνεις ότι οι μεταρρυθμίσεις και οι δημοκρατικές διαδικασίες είναι έννοιες που δεν υπάρχουν στο λεξιλόγιο των κυβερνώντων. Έτσι, όταν έρθει η ώρα των εκλογών, είναι στο χέρι όλων μας να τους βάλουμε στο χρονοντούλαπο της νεότερης πολιτικής ιστορίας αυτού του τόπου.

* Ο κ. Νικήτας Παπαντωνίου-Καρτάλης είναι πρώην CFO της Nobacco και αναλυτής της Eurobank και νυν σύμβουλος στο ΕΒΕΑ, πολιτικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, που έχει περάσει από τη διαδικασία του Μητρώου Πολιτικών Στελεχών μετέχοντας στις επιτροπές Οικονομίας, Ανάπτυξης και Ενέργειας.

 

Σχολιάστε

Κάντε κλικ εδώ για να αφήσετε ένα σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.