Το χρονικό του τίτλου

Η Τούμπα είχε γεμίσει από νωρίς και ο υποβιβασμένος Λεβαδειακός δεν γινόταν να «χαλάσει» τη γιορτή του ΠΑΟΚ. Ο Δικέφαλος του Βορρά φρόντισε να «καθαρίσει» το παιχνίδι με συνοπτικές διαδικασίες, με το επιβλητικό 5-0 να «σφραγίζει» το πολυπόθητο πρωτάθλημα.

Η πιο συγκλονιστική στιγμή πάντως, ήρθε λίγα λεπτά πριν τη λήξη του αγώνα, με τον Ραζβάν Λουτσέσκου να ρίχνει στο γήπεδο τον τραυματία με χιαστούς, Αντελίνο Βιεϊρίνια και τον αρχηγό του ΠΑΟΚ να συγκινείται με το φιλί της κόρης του και την αποθέωση από όλη την εξέδρα. 

Το παιχνίδι τελείωσε κάπως έτσι, με τους παίκτες να πανηγυρίζουν έξαλλα μέσα στο γήπεδο και να οδηγούνται στα αποδυτήρια, όπου επικράτησε «χαμός» με τραγούδι «we are the champions», ενώ έξω ετοιμαζόταν μία μεγαλειώδης παράσταση.

Ενσωματωμένο βίντεο

Η φιέστα ήταν πραγματικά φαντασμαγορική, σχεδόν χολλυγουντιανή, με laser και ηχητικά, με σκηνοθετική επιμέλεια, φωτορυθμικά και τεράστιες γιγαντοοθονες, για την γιορτή στην Τούμπα με την κατάκτηση του πρωταθλήματος από τον ΠΑΟΚ. Οι 28 χιλιάδες φίλαθλοι παρέμειναν στα καθίσματα τους πέρα από έναν σημαντικό αριθμό αυτών που παρεισέφρησαν στον αγωνιστικό χώρο για να παρακολουθήσουν από κοντά την απονομή, ενώ  οι βετεράνοι ποδοσφαιριστές των δυο ομάδων του ΠΑΟΚ, που κατέκτησαν τα προηγούμενα πρωταθλήματα το 1975 και το 1985, σε παράταξη εντός του γηπέδου μπροστά από την τεράστια εξέδρα που έχει στηθεί για τον σκοπό αυτό, περίμεναν την απονομή. 

Ήρθε έτσι η ώρα για την παρουσίαση των παικτών, με τον Αλέξανδρο Πασχαλάκη να είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής, καθώς έδωσε ένα προσωπικό σόου, βγαίνοντας ως σούπερμαν για να ανέβει στην εξέδρα. 

Τελευταίος βγήκε φυσικά, ο αρχηγός Αντελίνο Βιεϊρίνια, μαζί με τα κορίτσια του, για να παραλάβει στα χέρια το τρόπαιο του πρωταθλητή, να το σηκώσει ψηλά και να κάνει τη νύχτα μέρα στην Τούμπα από τα πολλά βεγγαλικά. Ξεκίνησε έτσι και ένα απίστευτο πάρτι για τον ΠΑΟΚ, με παίκτες, οπαδούς και όλους τους ανθρώπους της ομάδας να γίνονται… ένα για να γιορτάσουν αυτή την απίστευτη επιτυχία, την οποία και περίμενε ο σύλλογος για 34  ολόκληρα χρόνια.